Gymkhana (jim-kah-nuh z języka Hindi) to słowo początkowo oznaczające zawody w jeździe konnej slalomem na czas. Ze względu na przenośne znaczenie jazdy konnej w stosunku do poruszania się motocyklem oraz sparwnościowy charakter konkursu nazwę zastosowano do omawianej dyscypliny. Gymkhana motocyklowa - inaczej moto-gymkhana to rodzaj zawodów motocyklowych polegających na pokonaniu na motocyklu specjalnie przygotowanego z pachołków, sprawnościowego toru w jak najszybszym czasie i z jak najmniejszą liczbą błędów.

Cel

Oprócz tego, ze Gymkhana w wydaniu motocyklowym to rywalizacja w walce o jak najlepsze czasy, należy pamiętać, że głównym celem tego typu "zabawy" jest zwiększenie umiejętności oraz opanowanie motocykla, co w efekcie znacznie poprawia bezpieczeństwo motocyklisty na drodze. Podczas treningów i zawodów zorientowanych wokół jazdy technicznej, motocyklista uczy się skutecznie hamować, efektywnie przyspieszać, prawidłowo oceniać jakość i przyczepność nawierzchni, sprawnie balansować i przemieszczać masę na motocyklu oraz nabiera prawidłowych nawyków związanych z ochroną siebie i motocykla podczas jazdy (odzież motocyklowa, akcesoria poprawiające bezpieczeństwo).

My, jako ekipa MotoGymkhana.pl traktujemy ten sport jako narzędzie służące do rozwoju umiejętności i poprawy bezpieczeństwa każdego użytkownika na jednośladzie.

Przykład

Aby nie być gołosłownym, przedstawiam tutaj przykład tego, czym jest Gymkhana (japoński kierowca, motocykl Honda VFR 400).

Trasa

Tor najczęściej jest stosunkowo skomplikowany i układany w dzień zawodów tak, żeby żaden z zawodników nie znał go przed stawieniem się na placu. Trasa powinna równoważyć szanse i uniezależniać wynik od typu motocykla. Równoważenie trasy polega na odpowiednim doborze liczby ciasnych zakrętów do prostych oraz ogólne uformowanie. Wiadomo nie od dzisiaj, że np. małe i lekkie skutery bez problemu szybko pokonują serie bardzo ciasnych zakrętów w i w przeciwieństwie do dużych i mocnych motocykli nie radzą sobie na prostych odcinkach wymagających błyskawicznej reakcji na dodanie gazu. Organizator może oczywiście ustawić trasę według własnego pomysłu w zależności od oczekiwanych zawodników. Jak rozstawić trasę oraz dodatkowe wskazówki dostępne są TUTAJ.

Pomiar czasu

Na torze zawsze wyznaczone jest miejsce startu oraz meta. Pomiar czasu rozpoczyna się sygnałem nadanym przez sędziego. Przed ruszeniem motocykl musi być ustawiony przednim kołem PRZED linią startu a zawodnik musi być gotowy do jazdy. Po przejechaniu trasy zawodnik MUSI zatrzymać się w wyznaczonym miejscu (najczęsciej prostokącie). Przekroczenie linii końcowej oznacza karę, podobnie jak wywrotka. Nie jest natomiast karane podparcie się nogą po przejechaniu końcowego pachołka - w obrębie końcowego prostokąta - panuje tu zasada podobna do hamowania awaryjnego przy egzaminie kat. A. Wielu zawodników zapomina podczas ćwiczeń o elemencie zatrzymania i podczas samych zawodów traci dodatkowe sekundy lub przekracza końcową linię. Pomiaru czasu dokonuje się tak, by czas przejazdu każdego zawodnika był rejestrowany takim samym narzędziem. Jeżeli stosowany jest stoper - musi to być ten sam stoper obsługiwany przez tego samego sędziego.

Pachołki

Jak już wspomniano, trasa układana jest z pachołków. Aby zawodnicy nie musieli szaleńczo zapamiętywać każdego jednego ruchu, pachołki mają odpowiednie kolory, co odpowiada ich konkretnej funkcji. Funkcje pachołków są następujące:

	Niebieski pachołek	Pachołek należy ominąc tak, by znajdował się on z lewej strony motocykla
	Czerwony pachołek	Pachołek należy ominąc tak, by znajdował się on z prawej strony motocykla
	Niebiesko - żółty pachołek	Pachołek należy okrążyć tak, by znajdował się on z lewej strony motocykla
	Czerwono - żółty pachołek	Pachołek należy okrążyć tak, by znajdował się on z prawej strony motocykla
	Żółty pachołek	Pachołek uniwersalny, wykorzystywany np. do ustawiania luster, bram lub oznaczania trasy

Figury

Odpowiednie ułożenie pachołków na trasie może oznaczać różne figury do wykonania. Pojęcie figury bierze się stąd, że jest to najmniejszy element toru Gymkhana, który można ćwiczyć odrębnie od pozostałych. Profesjonalni zawodnicy ćwiczą zarówno poszczególne figury jak i ich mniejsze lub większe układy oraz całe trasy na czas. Figury występujące w Gymkhanie są następujące:

	Ósemka (figure eight)	Fundamentalna, najważniejsza, najbardziej popularna i najbardziej kojarząca się z Gymkhaną figura. Ćwiczą ją motocykliści, którzy chcą otrzymać prawo jazdy kat. A oraz wszyscy ci, którzy chcą polepszyć swoje umiejętności i wyczucie motocykla. Do jej ćwiczenia wystarczą jedynie dwa pachołki. Można zmieniać ich rozstaw, by trenować nawroty (daleko od siebie) lub mocne złożenia (bardzo blisko). Wbrew pozorom figura ta potrafi być wykonywana bardzo widowiskowo i w sposób wzbudzający zazdrość typowych, niećwiczących motocyklistów :)
	Prosty slalom (straight line slalom)	Kolejna fundamentalna figura Gymkhany, równie popularna jak ósemka, ze względu na konieczność wykonywania slalomu podczas egzaminu kat. A. W zależności od odległości pachołków od siebie slalom może zostać wykonywany mniej lub bardziej dynamicznie. Najbardziej efektownie wygląda ta figura, gdy jest wykonywana z dużą prędkością techniką tzw. "rybki". Teoretycznie nie należy ona do najtrudniejszych, ale przy nieprawidłowo ustawionych zawieszeniach i próbie zbyt szybkiego jak na swoje możliwości pokonania - może skończyć sie high-sidem...
	Slalom z przesunięciem (offset slalom)	Jedna z trudniejszych do wykonania figur. Może zostać ustawiona na różnych poziomach trudności. Wykonywana z dużą prędkością powoduje, że motocykl musi być składany do granic przyczepności opon co powoduje, że figura ta jest bardzo widowiskowa i trudna.
	Zawracanie (rotation turn)	Definitywnie najtrudniejsza figura do dynamicznego i ciasnego wykonania. Japońscy zawodnicy mają specjalne techniki ich pokonywania. Od jeźdźca wymagana jest perfekcyjna równowaga, odpowiednia pozycja i bezbłędna praca gazem i hamulcami. Jest to zdecydowanie najbardziej wymagający manewr. Gdy organizator chce uprzykrzyć życie zawodnikom na dużych maszynach - układa ich wiele na torze...
	Lustro (mirror)	Figura wymagająca od jeźdźca odpowiedniego doboru toru jazdy oraz prędkości pokonywania. Wymagane jest przekroczenie przynajmniej przednim kołem linii, którą należy sobie wyobrazić pomiędzy dwoma żółtymi pachołkami. Często organizator imprezy rysuje taką linię, by nie było wątpliwości przy karach, jednakże należy się nastawić na to, że tego nie uczyni. Istnieją dwa rodzaje pokonywania lustra: z pętlą (tak jak na rysunku) oraz bez. W zależności od prędkości oraz ułożenia toru i miejsca jakim zawodnik dysponuje może się okazać, że intuicja nieco myli i wybranie innego sposobu da lepszy rezultat. Warto ćwiczyć obie metody.
	Brama (gate)	Element stosowany zamiast zawrócenia. Daje nieco więcej swobody zawodnikowi, ale w zależności od szerokości rozstawienia pachołków może być trudniejszy bądź łatwiejszy do pokonania. Standardowo odległość między nimi powinna wynosić mniej więcej tyle co szerokość motocykla.

Błędy

Błędy karane są dodaniem czasu do przejazdu lub dyskwalifikacją. Zasady dot. karania ustala organizator imprezy i muszą one być jasne i klarowne na tyle, by nikt nie miał żadnych wątpliwości. Dodanie czasu stosuje się przy delikatnych przewinieniach, dyskwalifikację natomiast w przypadku nieodpowiedniego zachowania zawodnika lub totalne pomylenie trasy. Ciekawostką jest to, ze czasami nie stosuje się kary czasowej za wywrotkę, gdyż konieczność samodzielnego podniesienia motocykla przez zawodnika jest wystarczającą karą zarówno "fizyczną". jak i czasową Za błędy uznaje się następujące czynności:

• Podparcie się nogą (nie dotyczy przeszlifowania butem podłoża podczas złożenia w zakręcie),
• Dotknięcie, przesunięcie lub przewrócenie pachołka,
• Pomylenie kierunku skrętu (koloru pachołka),
• Ominięcie elementu trasy,
• Wywrotka
• Falstart
• Nieukończenie trasy w wyznaczonym miejscu
  

Zawodnicy

Aby brać udział w zawodach Gymkhany, zawodnik musi posiadać uprawnienia do kierowania motocyklem, czyli prawo jazdy kat. A lub A1 (w przypadku motocykli o pojemności do 125ccm włącznie). Każdy zawodnik musi także ukończyć 18 lat oraz być zdolnym do samostanowienia o sobie. Przed startem jeździec podpisuje stosowne oświadczenie dot. stanu zdrowia, gotowości do jazdy oraz odpowiedzialności za wyrządzone szkody. Zawodników obowiązuje konieczność posiadania odzieży ochronnej tj. kasku (homologowanego), ochraniaczy na łokcie i kolana, obuwia motocyklowego, kurtki, spodni oraz rękawic. Jeżeli kurtka lub spodnie mają wbudowane ochraniacze - nie jest konieczne stosowanie dodatkowych buzerów ani naklanników czy nałokietników.

Klasy zawodników

W Japonii, gdzie Motocyklowa Gymkhana jest rozgrywana w postaci regularnego sezonu zawodów, wprowadza się tzw. klasy zawodników. Na każdych zawodach archiwizowane są czasy zawodników w celu wprowadzenia ogólnej klasyfikacji. Pod koniec sezonu najlepsze czasy są sumowane i wyłoniona zostaje czołówka oraz pozostałe klasy. Piramida po lewej stronie ilustruje wyżej wspomniany podział.  Ciekawostką jest też kolorystyka. Zawodnicy podczas eventów mają na sobie kamizelki z numerami. Kolory kamizelek odpowiadają klasom zawodników.

Akcentem humorystyczno - marketingowym w organizowanej przez Honda Poland Gymkhanie jest fakt, że wszyscy zawodnicy mają czerwone kamizelki co sugeruje, że w Polsce startują sami zawodnicy Klasy A :) Prawda jest taka, że poza Japonią nie ma ani jednego zawodnika Klasy A - czy to w Gymkhanie, czy nawet w GP8 :)

Motocykle

W Moto Gymkhanie nie ma żadnych ograniczeń dotyczących masy, mocy czy gabarytów motocykla. Motocykl musi być zarejestrowany, ubezpieczony oraz sprawny technicznie, co ma zostać potwierdzone aktualną pieczątką przejścia przeglądu technicznego w dowodzie rejestracyjnym. W zależności od rodzaju zawodów dopuszczone są określone rodzaje opon. W Polsce, Honda Poland zdecydowała się na dopuszczenie jedynie drogowych opon z bieżnikiem lecz nie musi być to reguła. Przed każdymi zawodami motocykle wszystkich zawodników przechodzą odbiór techniczny wykonywany przez specjalnie wyszkoloną osobę powołaną przez organizatora, która dopuszcza motocykl do zawodów. Zawodnik może dla potrzeb wyścigu zdemontować owiewki, oświetlenie, lusterka oraz oprzyrządowanie, które mogło by ulec zniszczeniu wskutek wywrotki. Motocykl może posiadać dodatkowe orurowanie lub elementy mające ochronić sam pojazd bądź kierowcę przed skutkami upadku.

O tym, w jaki sposób można przygotować motocykl można dowiedzieć się w artykule "Jak zacząć?". Gorąco zachęcam do zapoznania się z nim.